Η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, από τα σπουδαιότερα πολιτιστικά ιδρύματα της Ελλάδας, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα αποθετήριο βιβλίων. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός μάθησης, δημιουργικότητας και διαπολιτισμικού διαλόγου — ένας χώρος όπου η ιστορία εμπνέει το παρόν και το μέλλον. Το 2026 αποτελεί ορόσημο στη ζωή της, καθώς συμπληρώνονται 100 χρόνια από την ίδρυσή της. Στο πλαίσιο των εορτασμών για την επέτειο αυτή, η Γεννάδειος διοργανώνει συνέδριο με θέμα “Diplomatic, Commercial and Family Networks in the Early Modern Aegean. The Brest Family Archive from the Island of Milos” [Διπλωματικά, εμπορικά και οικογενειακά δίκτυα στο Αιγαίο κατά την πρώιμη νεωτερική περίοδο. Το αρχείο της οικογένειας Μπρεστ από το νησί της Μήλου]. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου από τις 5.30μμ έως τις 9.00μμ στο αμφιθέατρο Cotsen (Αναπήρων Πολέμου 9, Αθήνα) με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.
Περιήλθε πρόσφατα στην κατοχή της Γενναδείου Βιβλιοθήκης ένα αρχείο με έγγραφα δημόσιου και ιδιωτικού χαρακτήρα, το οποίο δωρήθηκε στη βιβλιοθήκη από απογόνους της οικογένειας του Λουί Μπρεστ, ο οποίος διετέλεσε υποπρόξενος της Γαλλίας στο νησί της Μήλου το 19ο αιώνα. Συγκεκριμένα, το αρχείο αποτελείται από επιστολές και άλλο υλικό που χρονολογείται από το 1770 έως τις αρχές του 20ού αιώνα. Tην ταξινόμηση και τεκμηρίωση αυτού του υλικού πραγματοποίησε η διδακτορική φοιτήτρια-ιστορικός Άννα Αθανασούλη. Η εκδήλωση της 19ης Ιανουαρίου θα αναδείξει αυτό το άγνωστο υλικό και θα το τοποθετήσει στο πλαίσιο μιας ευρύτερης έρευνας για την πρώιμη νεωτερική περίοδο στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο και θα αποτελέσει ευκαιρία για συζήτηση σχετικά με τις προξενικές αρχές στο ελληνικό αρχιπέλαγος κατά το 18ο και 19ο αιώνα. Η συζήτηση θα εξετάσει το ρόλο των προξένων και των υποπροξένων, που ήταν ταυτόχρονα μέλη της τοπικής ελίτ, αλλά και εμπορικοί και πολιτικοί εκπρόσωποι διαφόρων ευρωπαϊκών δυνάμεων στην πρώιμη νεωτερική περίοδο στην Εγγύς Ανατολή.
Θα μιλήσουν οι: Μαρία Γεωργοπούλου, Διευθύντρια της Γενναδείου Βιβλιοθήκης με θέμα From France to Milos to the United States and back: the Story of a Family Archive [Από τη Γαλλία στη Μήλο και τις ΗΠΑ και πάλι πίσω: η ιστορία ενός οικογενειακού αρχείου]
Άννα Αθανασούλη, Υποψήφια Διδάκτωρ, Πανεπιστήμιο Κρήτης, & Ελευθερία Ζέη, Πανεπιστήμιο Κρήτης, με θέμα Consular Agents in 19th-century Aegean: the Brest family and its Archive [Προξενικές Αρχές στο Αιγαίο του 19ου αιώνα: η οικογένεια Μπρεστ και το αρχείο της]
π. Μάρκος Φώσκολος, Ενορία Κούριας, Καρδιανή Τήνου, με θέμα Πρόξενοι ευρωπαϊκών κρατών στην Τήνο και οι σχέσεις τους με τη Λατινική Κοινότητα κατά την Τουρκοκρατία [European Consuls on the island of Tinos and their Relations with the Latin Community during the Ottoman Period]
Alexandre Massé, Πανεπιστήμιο Τουλούζης με θέμα A ‘Kind of Consular Anarchy’ – The French Consular Agencies in the Eastern Mediterranean (1815–1856) [Μια ‘μορφή προξενικής αναρχίας’: τα γαλλικά προξενικά πρακτορεία στην Ανατολική Μεσόγειο (1815–1856)].
Οι παρουσιάσεις θα γίνουν στα αγγλικά.
Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΟΜΙΛΗΤΩΝ
Η Μαρία Γεωργοπούλου είναι ιστορικός τέχνης με διδακτορικό από το UCLA. Το επιστημονικό της έργο εστιάζει στις καλλιτεχνικές και πολιτισμικές αλληλεπιδράσεις των λαών της Μεσογείου κατά τη μεσαιωνική και την πρώιμη νεότερη περίοδο. Έχει μελετήσει την αρχιτεκτονική της Ενετικής Κρήτης, την τέχνη των Σταυροφοριών και τα Οθωμανικά Βαλκάνια. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Yale (1992–2004). Η μονογραφία της Venice’s Mediterranean Colonies. Architecture and Urbanism εκδόθηκε από το Cambridge University Press το 2001. Από το 2004 είναι Διευθύντρια της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, όπου έχει αναπτύξει νέες επιστημονικές και εκπαιδευτικές δράσεις, εκθέσεις και προγράμματα που απευθύνονται σε ένα ολοένα ευρύτερο κοινό. Oι δημοσιεύσεις της στη Γεννάδειο περιλαμβάνουν το συλλογικό τόμο Ottoman Athens. Archaeology, Topography, History (2019) και τρεις καταλόγους εκθέσεων για τον στρατηγό Μακρυγιάννη (2018), τον αμερικανικό φιλελληνισμό κατά την ελληνική Επανάσταση (2021) και την αμερικανική ανακουφιστική βοήθεια στην Ελλάδα από το 1918-1929 (2023).
Η Άννα Αθανασούλη είναι υποψήφια διδάκτωρ Νεότερης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εντάσσονται στο χώρο της κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας και επικεντρώνονται στην ιστορία της οικογένειας, στις νησιωτικές κοινωνίες υπό οθωμανική κυριαρχία, στις καθολικές κοινότητες του Αιγαίου και στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Από το 2017 συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (ΙΙΕ/ΕΙΕ), του Research Centre for the Humanities (RCH) και του Εργαστηρίου Πολιτικής και Θεσμικής Θεωρίας και Ιστορίας των Ιδεών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με κύριο αντικείμενο την Ελληνική Επανάσταση. Έχει, επίσης, συμμετάσχει στο συλλογικό ερευνητικό πρόγραμμα Processetti. Mariage et mobilité à Venise (fin XVIe–XVIIIe siècle) (ANR 2019–2022, Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne κ.ά.). Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους και είναι συνεπιμελήτρια του βιβλίου Εννέα επεισόδια από την Επανάσταση του 1821, ΕΜΝΕ/Μνήμων, «Μικρές Μελέτες» 1, Αθήνα 2023.
Η Ελευθερία Ζέη σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι (Paris I, Panthéon-Sorbonne). Aπό το 1992 ως το 1998 εργάστηκε ως μεταπτυχιακός υπότροφος στο Kέντρο Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Από το 2008 διδάσκει Νεότερη Iστορία στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και στο Atelier de Traduction Littéraire του Γαλλικού Ινστιτούτου Aθηνών. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι κυριότερες δημοσιεύσεις της αφορούν την κοινωνική και οικονομική ιστορία του ελληνικού νησιωτικού χώρου, αστικού και αγροτικού, στα νεότερα χρόνια.
Ο π. Μάρκος Φώσκολος σπούδασε στη Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή του Γρηγοριανού και του Αγγελικού Πανεπιστημίου της Ρώμης (1972). Σπούδασε επίσης Βιβλιοθηκονομία, Ελληνική και Λατινική Παλαιογραφία στο Βατικανό και Εκκλησιαστική Ιστορία στο Ποντιφικό Ινστιτούτο Ανατολικών Μελετών (Ρώμη). Εργάστηκε για μια επταετία ως βιβλιοθηκάριος στο Ελληνικό Κολλέγιο του Αγ. Αθανασίου Ρώμης και από το 1974 είναι Αρχειοφύλακας και Βιβλιοθηκάριος της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου, της οποίας τακτοποίησε τα Αρχεία (Αρχιεπισκοπής και ενοριών). Χειροτονήθηκε ιερέας στις 30 Ιουλίου 1972, ενταγμένος στις τάξεις του εφημεριακού κλήρου της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου. Έχει δημοσιεύσει πολλά θρησκευτικά και ιστορικά άρθρα στο Δελτίο των Καθολικών Ενοριών της Τήνου «Τηνιακά Μηνύματα» (το οποίο διευθύνει από το 1974 και μετά), στην εφημερίδα «Καθολική», και διευθύνει την επιστημονική ιστορική επετηρίδα «Τηνιακά Ανάλεκτα», όργανο του Αποστολικού Κέντρου «Πίστη και Πολιτισμός» της Καθολικής Αρχιεπισκοπής Νάξου-Τήνου. Για τη συνεισφορά του στην ανάδειξη της ιστορίας της Τήνου τιμήθηκε από το Δήμο της Τήνου, το ΕΙΕ και την Ακαδημία Αθηνών (2010). Από το 2003 διακονεί ως εφημέριος στην ενορία Αγ. Νικολάου Χώρας Τήνου και στην Ενορία Αγ. Ιωάννη Σκαλάδου.
Ο Αλεξάντρ Μασσέ διδάσκει Νεότερη και Σύγχρονη Ιστορία στο Πανεπιστήμιο Toulouse Jean-Jaurès. Η διδακτορική του διατριβή έχει θέμα τους Γάλλους προξένους στην Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, Un empire informel en Méditerranée (Classiques Garnier, 2019), ενώ έχει δημοσιεύσει και μονογραφία για τη Σμύρνη κατά την Ελληνική Επανάσταση, La cité des mensonges (Ginkgo Édition, 2023), η οποία πρόκειται να κυκλοφορήσει στα ελληνικά (Σμύρνη, η πόλη των ψευδαισθήσεων, Ηρόδοτος, 2026). Είναι συνεπιμελητής του περιοδικού Diasporas – Circulations, migrations, histoire και αυτή την περίοδο εργάζεται πάνω στον γαλλόφωνο Τύπο της Σμύρνης κατά τη δεκαετία του 1820.